F.Ratzel - Niemiec. Pierwszy uczynił główną osią swoich badań pogląd, że zjawiska społeczne są uwarunkowane geograficznie. Ziemia dla Ratzla jest "trwałą podstawą temperamentów, zmiennych aspiracji ludzkich i kieruje losami ludów ze ślepą brutalnością". Wprowadził pojęcie "Lebensraum". Było to przejawem wprowadzenia przez niego pojęcia "państwa organicznego", w którym porównywał państwo do organizmu biologicznego. Siedem praw rozwoju wg. Ratzla:
1. przestrzeń państwa poszerza się wraz z ekspansją ludności, mającą tę samą kulturę
2. terytorialny wzrost następuje za innymi aspektami rozwoju państwa
3. państwo rośnie przez wchłanianie mniejszych jednostek politycznych
4. granica jest peryferyjnym organem państwa, który odzwierciedla jego siłę i rozwój, stąd nie jest ona stała
5. państwa w trakcie rozwoju szukają terenów nadających się do wchłonięcia
6. kierunek ekspansji przesuwa się od państw bardziej, do słabiej rozwiniętych
7. dążenie do ekspansji terytorialnej rożnie w miarę poszerzania się obszaru.

Żywotność państwa można mierzyć jego wielkością. Pojęcia położenia (Lage) i obszaru (Raum) odgrywają wiodącą rolę w metodologii badań Ratzla nad państwem.